Widok główny

System ubezpieczeń zdrowotnych w Niemczech

Od 01.01.2009 każda osoba w Niemczech ma obowiązek posiadania ubezpieczenia zdrowotnego. Obowiązek ten dotyczy także osób, które przebywają w Niemczech przez krótki czas. W przeciwnym razie spotkają się one z odmową wystawienia wizy.

Szczególne cechy niemieckiego systemu ubezpieczeń zdrowotnych

Cechą charakterystyczną niemieckiego systemu ubezpieczeń zdrowotnych jest podział na ustawowe kasy chorych (GKV) i prywatne kasy chorych (PKV). Dostęp do ustawowych kas chorych ma niemal każdy, podczas gdy w prywatnych kasach obowiązują określone warunki.

Obywatele krajów Unii Europejskiej oraz krajów, z którymi Republika Federalna Niemiec podpisała konwencję o zabezpieczeniu społecznym, mogą pozostać ubezpieczeni w ramach ubezpieczenia zdrowotnego swego rodzimego kraju. Tym niemniej w porównaniu do Niemiec zakres usług objętych ubezpieczeniem może w poszczególnych krajach znacznie się różnić, tak że konieczny może okazać się wkład własny lub zawarcie dodatkowego ubezpieczenia.

Ustawowe ubezpieczenie zdrowotne i zasada solidarności

Ustawowe ubezpieczenie zdrowotne (GKV) opiera się na zasadzie solidarności. To znaczy, że wszystkie osoby ubezpieczone wpłacają składkę o tej samej wartości procentowej. Stawka ta wynosi obecnie 15,5% i określa rzeczywistą wysokość składek. Wartość składki odciąga się od wynagrodzenia i przelewa na konto kasy chorych. Składki oblicza się do tak zwanej granicy wymiaru składki. Każda osoba ustawowo ubezpieczona otrzymuje medyczne świadczenia rzeczowe, których zakres ogólny zdefiniowany jest przez państwo. Poza tym tylko w ustawowych kasach chorych istnieje możliwość darmowego ubezpieczenia dzieci i małżonka w ramach ubezpieczenia rodzinnego.

Niektóre grupy osób mają obowiązek posiadania ubezpieczenia w ustawowej kasie chorych. Są to w szczególności:

  • pracownicy etatowi o dochodzie brutto poniżej limitu obowiązkowego ubezpieczenia
  • emeryci i renciści
  • osoby pobierające zasiłek dla bezrobotnych.

Świadczenia indywidualne w ramach ubezpieczenia prywatnego

Członkostwo w prywatnej kasie chorych nie jest dostępne dla każdego. Korzystają z niego osoby, które nie mają obowiązku posiadać ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego.

Prywatne ubezpieczenie zdrowotne posiadają następujące grupy osób:

  • pracownicy etatowi o dochodzie brutto powyżej limitu obowiązkowego ubezpieczenia
  • urzędnicy
  • osoby prowadzące własną działalność gospodarczą i przedstawiciele wolnych zawodów.

Niezależnie od wysokości dochodów, składki w prywatnych kasach chorych zależą od stanu zdrowia, wieku i taryfy w danym towarzystwie ubezpieczeniowym. Wysokość składki jest zatem ustalana indywidualnie.

Zakres świadczeń prywatnych towarzystw ubezpieczeniowych nie podlega regulacjom państwa i jest często bardziej rozległy niż w przypadku towarzystw ustawowych. Ponadto świadczenia można specyficznie dopasować do danej osoby. Osoba ubezpieczona zawsze najpierw sama pokrywa koszty leczenia, a towarzystwo ubezpieczeniowe zwraca wyłożoną sumę na podstawie przedłożonego rachunku (zasada zwrotu kosztów).

Ubezpieczenia dodatkowe

Ubezpieczenia dodatkowe mogą wypełniać luki w zakresie usług oferowanych w ramach ubezpieczenia zdrowotnego. Zawarcie ubezpieczenia dodatkowego następuje w prywatnym towarzystwie ubezpieczeniowym - w sposób całkowicie niezależny od dochodu. Ważnymi ubezpieczeniami dodatkowymi są na przykład: dodatkowe ubezpieczenie pielęgnacyjne, dodatkowe ubezpieczenie dentystyczne, dodatkowe ubezpieczenie okulistyczne oraz ubezpieczenie na leczenie metodami niekonwencjonalnymi.